نماینده مردم استان خبرداد: گزارش ها از مصرف آب اصفهان برای صنعت استان یزد حکایت دارد به گزارش خرید و فروش حیوان خانگی، اصفهان نماینده مردم اصفهان در مجلس اظهار داشت: بتازگی اسناد متقنی به دست ما رسیده که نشان داده است آب از اصفهان برای صنایع استان یزد نیز منتقل می شود، اگر چنین باشد، این مورد برای مردم اصفهان پذیرفته نیست و پیگیری های جدی در مراجع مختلف برای روشن شدن وضعیت و پیشگیری از هرگونه استفاده صنعتی بدون رعایت حقابه ها در دستور کار قرار دارد. استان اصفهان به عنوان یکی از کلان شهرهای ایران، با چالش های جدی در عرصه منابع آب، محیط زیست و محافظت از میراث فرهنگی مواجه می باشد. کاهش جریان رودخانه ها، افت سطح سفره های آب زیرزمینی و برداشت های بی رویه از منابع آبی، تاثیر مستقیم بر زندگی شهری، کشاورزی و صنایع دارد و امنیت زیست محیطی و اجتماعی منطقه را تهدید می کند. هم زمان با رشد جمعیت و توسعه صنایع، فشار بر منابع آب افزایش پیدا کرده و مدیریت متوازن آن، نیازمند برنامه ریزی دقیق و هماهنگی بین سازمانهای دولتی و محلی است. رودخانه زاینده رود و حوضه آبریز آن از مهم ترین منابع تأمین آب آشامیدنی، صنعت و کشاورزی استان به حساب می آید و هر گونه اختلال در جریان و تغذیه آن، دستاوردهای گسترده ای برای کل استان دارد.علاوه بر مسایل آب، آلودگی هوا و حفظ کیفیت محیط زیست نیز از دغدغه های اصلی اصفهان است. خودرو های فرسوده، صنایع آلاینده و استفاده از سوخت های پرآلاینده، فشار مضاعفی بر کیفیت هوا وارد کرده و سلامت عمومی شهروندان را به خطر می اندازد. در کنار آن، بافت تاریخی و میراث فرهنگی اصفهان، همچون مساجد و بناهای چندصدساله، در معرض لطمه فرونشست و تخریب قرار دارند و محافظت از آنها نیازمند توجه ملی، هماهنگی میان دستگاهها و تخصیص منابع مالی مناسب می باشد.شرایط پیچیده اصفهان نشان داده است که حل مسایل منابع آب، آلودگی هوا و محافظت از میراث فرهنگی تنها با اقدامات جزیره ای امکان ندارد و مستلزم نگاهی جامع و پایدار می باشد. شفافیت قانونی، افزایش ابزارهای اجرائی نهادهای متولی، همکاری دستگاهها و مشارکت جامعه مدنی، لازمه تأمین آینده پایدار استان است تا هم منابع حیاتی حفظ و هم کیفیت زندگی و هویت فرهنگی اصفهان تضمین شود.در این راستا با حامد یزدیان، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی و عضو هیات رئیسه کمیسیون کشاورزی، آب، منابع طبیعی و محیط زیست مجلس در محل دفتر خبرگزاری ایسنا منطقه اصفهان به گفت و گو نشستیم که در ادامه حاصل آنرا می خوانید: با توجه به چالش های تأمین و مدیریت مصرف آب در حوضه زاینده رود، مجموعه اقدامات و پیگیری های انجام شده برای احیای این رودخانه چیست و چه موانعی بر سر راه تحقق این برنامه ها وجود دارد؟مسئله زاینده رود چند بحث جدی دارد؛ نخست آن که سالیان سال، شاید بیشتر از دو دهه، هیچ منبع آبی جدیدی به زاینده رود افزوده نشده است، اما مصارف در حوضه زاینده رود، شامل شرب، صنعت، کشاورزی و انتقال از حوضه زاینده رود، انجام شده بی آنکه مابه ازای تأمین آن فراهم گردد. به سبب آن که بالاخره این تعهدات دولت ها بوده و باید عملی می شده است.اکنون چند پروژه تأمین را درحال پیگیری داریم. یکی از آنها پروژه ای است که از سالیان قبل مطرح بوده؛ بحث تونل و سد سوم کوهرنگ که در دوران های مختلف با افت وخیزهایی همراه بوده است. حالا تونل آن آماده استفاده است و سال جاری این صورت گرفت و در سالجاری به شکل موقت با سیستم پمپاژ، انتقال آب به حوضه زاینده رود را انجام می دهیم. سال قبل حدود ۴۰ میلیون مترمکعب انتقال انجام شد و امیدواریم سال جاری این عدد بیشتر نیز بشود و بتوانیم از راه تونل سوم کوهرنگ آب را به زاینده رود منتقل نماییم. همان گونه که عرض کردم، همین امروز که با هم صحبت می نماییم، بیشتر از پنج مترمکعب بر ثانیه، بوسیله سیستم پمپاژ از رودخانه کوهرنگ وارد سد زاینده رود می شود.پروژه دیگری که برای تأمین آب در حوصه زاینده رود در دو سه سال قبل تعریف شد و الان درحال اجراست، پروژه انتقال آبی است که از جنوب استان درحال خروج بود. این پروژه نیز در چند جبهه کاری در حال انجام می باشد و امیدواریم در کمتر از یک سال آینده به بهره برداری برسد. هم تخصیص آن در شورایعالی آب مصوب شده، هم منابع مالی آن در دولت پیش از محل مولدسازی تأمین شده بود و مباحث زیست محیطی آن نیز به خوبی پیش رفته است. امیدواریم هم زمان با پیشرفت کارهای اجرایی، همه مجوزهای آن نیز ان شاءالله صادر شود. به گمان من این دو پروژه عمده ترین طرح ها در بحث تأمین آب هستند.پروژه دیگر، انتقال آب دریا بوده است که امیدواریم مرحله اول آن که انجام شده، فعلا به شکل موقت آب از صنایع یزد و کرمان خریداری می شود، و ان شاءالله بتوانیم فاز دوم آنرا نیز عملیاتی کنیم؛ آنرا هم درحال پیگیری هستیم. متاسفانه با تغییر دولت و تغییر مدیریت صنایع، اندکی با توقف مواجه گردید، اما امیدواریم موانع آن برطرف شود. همین امروز بامداد نیز جلسه قرارگاه آب استان برگزار شد تا در این مورد تصمیم درستی گرفته شود. اگر فاز دوم صورت گیرد، در نهایت دست صنایع استان از زاینده رود، چه آب سطحی و چه آب زیرزمینی، کوتاه خواهد شد تا بتوانیم این منبع را نیز در اختیار داشته باشیم، اما در کنار مدیریت تأمین، حقیقت این است که بی نظمی در مدیریت مصرف در حوضه، چه در بالادست و چه در پایین دست، وجود دارد. متاسفانه باید بگوییم در بالادست، بی حساب آب مصرف و برداشت می شود. تعدادی از این برداشت ها دارای مجوزهای قانونی اند و با آنها بحثی نداریم، اما در سال ها و ادوار گذشته، به شکل غیرقانونی نیز پروژه هایی انجام شده یا برداشت هایی صورت می گیرد که به شکل جدی درحال پیگیری آن هستیم. از راه دستگاه های نظارتی ورود کرده ایم و آن چه غیرمجاز می باشد، باید جلوگیری و متوقف شود. این امر نیازمند استقرار مدیریت قوی حوزه است.در مجلس نیز یک مرتبه که رئیس جمهوری حضور داشت، مسایل را مطرح کردیم. مبحث به دانشگاه تهران سپرده شد، اما متاسفانه در راهکارهای عرضه شده، راهکار شفافی در این مورد ندیدیم. از ما خواستند پیشنهاد بدهیم و مجموعه ای از پیشنهادها نیز به شخص رئیس جمهوری عرضه شد. در بحث بالادست، از راه دستگاه قضایی و دستگاه های نظارتی درحال پیگیری هستیم تا ساماندهی برداشت ها اتفاق بیفتد و بیشتر از ظرفیت، برداشت صورت نگیرد.وزارت نیرو سامانه دوسویه برق و آب را دو سال است بهره برداری کرده و الان امکان کنترل برداشت ها وجود دارد. جلسات مفصلی در وزارت نیرو داشتیم تا بتوانیم از این سامانه استفاده کنیم؛ آنهایی که بیشتر از پروانه برداشت می کنند یا برداشت بدون مجوز دارند، از راه کنترل برق محدود شوند. تا ۴۰۰ میلیون مترمکعب در سال برداشت بدون مجوز اعلام شده که درحال رصد است و ان شاءالله به نتیجه خواهد رسید.بخشی از این بی نظمی ها و نبود شفافیت ها نیز مربوط به آب های انتقالی از حوضه است. تعدادی پروژه در بالادست وجود دارد که شورایعالی آب و شورایعالی امنیت ملی کشور مصوب کرده اند باید متوقف شوند، اما متاسفانه در یک سال گذشته از راه دستگاه قضایی و کمیسیون آب های قضایی رأی گرفته اند و این طرح ها درحال اجراست. این مساله نیز به شکل جدی از راه دستگاه قضایی پیگیری می شود تا این روند متوقف شود.خود وزارت نیرو نیز با مساله بارگذاری های جدید مواجه می باشد. در تعدادی نقاط بالادست، انهار سنتی داریم که دریچه سازی نشده اند و بیشتر از نیاز برداشت می شود؛ مانند نهر آزادگان، همینطور اقداماتی با عنوان آبخیزداری در بالادست صورت می گیرد که عملا مانع ورود آب به سد زاینده رود می شود. هر یک از این موارد بطور جداگانه درحال پیگیری است و امیدواریم به نتیجه برسد.برداشت های بدون مجوز سال هاست صورت می گیرد، اما متاسفانه نگاه های محلی در بالادست و فشارهایی که از طرف مسؤلان استانهای مجاور، چه در سطح استان و چه از طرف نمایندگان، وارد می شود، مانع ایجاد نظم و نظام شده است. در صورتیکه همه این موارد مصوبه دارد و اقتدار حاکمیتی باید برقرار باشد، اما متاسفانه این اقتدار بطور کامل اعمال نشده است. در بخشی، وزارت نیرو مقصر است؛ برخی مجوزها اشتباه صادر شده و در تعدادی موارد نیز اگر با شجاعت برخورد کند، نتیجه می دهد، اما متاسفانه اخیرا هر بار که وزارت نیرو برای برخورد اقدام نموده، توسط شوراهای تأمین استانی مانع به وجود آمده است. سال جاری برنامه بر این بود که تا حدی این امور سامان یابد، اما با شرایط جنگ و ناامنی هایی که در کشور بوجود آمد، زمینه اجتماعی آن فراهم نبود. امیدواریم سال آینده این اتفاق بیفتد.تعامل میان نمایندگان نیز حالا مطلوب است؛ میان دو استان تعامل خوبی شکل گرفته و امیدوارم همین تعامل بتواند به حل مساله کمک نماید.موضوع انتقال آب از زاینده رود به سایر استان ها چه ابعاد و پیامدهایی دارد و چه اقداماتی برای صیانت از حقوق مردم اصفهان در این مورد در دستور کار است؟سال هاست انتقال آب به یزد صورت می گیرد. گزارش هایی که پیشتر از طرف وزارت نیرو به ما داده می شد، نشاندهنده آن بود که این مصرف صرفا برای شرب است، اما اخیرا اسناد متقنی به دست ما رسیده که نشان داده است آب از اصفهان برای صنایع نیز منتقل می شود. در همین حد اشاره می کنم که پیگیری های خودرا در مراجع مختلف، هم از وزارت نیرو و هم از سایر دستگاهها، آغاز نموده ایم.اگر در ایام آینده این مساله شفاف و حل وفصل شد که امیدواریم چنین شود، چونکه به هیچ عنوان برای ما پذیرفتنی نیست که صنایع اصفهان آب مورد نیاز خودرا از دریا با قیمت های چند یورویی تأمین کنند یا حالا که پروژه بطور کامل اجرا نشده، از صنایع استانهای یزد و کرمان هر مترمکعب را دو و نیم تا سه یورو خریداری کنند، در صورتیکه همان صنایع در استان یزد به آب دسترسی داشته باشند و با این وجود آب از حوضه زاینده رود منتقل شود.اگر این موارد قطعی و مسجل شود هرچند اسناد ما نسبتاً قوی است و در چند روز آینده نیز پیگیری ها ادامه خواهد داشت، حتما از ظرفیت رسانه ها نیز برای روشنگری استفاده خواهیم کرد. چونکه این ظلم بر مردم اصفهان به هیچ عنوان پذیرفته نیست. اگر تا امروز در حد تأمین شرب، مردم اصفهان همراهی و پذیرش داشته اند، این به مفهوم پذیرش مصرف صنعتی نیست. اسناد مالی منطقه نشان داده است که حقیقت ها با آن چه بیان می شده، منطبق نیست. اگر این مساله ثابت شود، بنظر می رسد مجموعه وزارت نیرو نیز باید نسبت به عملکرد گذشته خود پاسخ گو و جبران کننده باشد. حتی اگر یک قطره از این آب به صنایع یزد اختصاص یافته باشد، در صورتیکه حقابه داران ما در اصفهان چه در صنعت و چه در کشاورزی نیازمند آن هستند، آن هم در شرایطی که به ما گفته می شود باید با هزینه ای ۱۰ یا ۱۵ برابر، آب غیرمتعارف خریداری نماییم، این امر به هیچ عنوان پذیرفتنی نیست. هر اقدام لازم باشد، در این مورد انجام خواهیم داد.گرچه ممکنست گفته شود این مساله به تنهایی به احیای زاینده رود منجر نمی گردد، اما حتی یک قطره آن نیز برای ما اهمیت دارد؛ بخصوص آن که بنظر می رسد حجم آن نیز قابل توجه باشد.در مورد استان یزد نیز باید گفت مطابق قانون برنامه هفتم، صنایع موظف اند از آب های غیرمتعارف استفاده نمایند و این امر قانوناً باید لحاظ شود. حالا در استان یزد حجم قابل توجهی پساب وجود دارد که مورد استفاده قرار نگرفته است. بنا بر گزارش ها، حدود چهار میلیون مترمکعب از این پساب توسط صنایع استفاده می شود، در صورتیکه بیشتر از هفتاد میلیون مترمکعب آب و پساب در اختیار دارند. افزون بر این، آب دریا نیز از خلیج فارس به یزد رسیده است. هر دو منبع، آب نامتعارف شمرده می شود و بنظر می رسد صنایع آن استان باید از همین منابع بهره گیرند. امیدواریم این مساله بزودی حل شود. البته قسمتی از نیاز خودرا از آب های زیرزمینی تأمین می کنند، اما درباره ی آب های سطحی، ان شاءالله مبحث بطور کامل شفاف خواهد شد.پروژه های ماندگان، خرسان و انتقال آب از دریا چه نقشی در جبران ناترازی آب زاینده رود دارند و چطور می توان میان ملاحظات زیست محیطی، اجتماعی و نیازهای فلات مرکزی تعادل برقرار کرد؟در طرح ماندگان، نارضایتی هایی در استان هم جوار، یعنی کهگیلویه و بویراحمد، مطرح بود که در مسافرت اخیر رئیس جمهوری نیز به آن اشاره شد. نگرانی هایی درباره ی مسایل زیست محیطی، محدوده دنا و حتی استان خوزستان وجود داشت.ابتدا باید تفکیک کرد که دو پروژه در این مورد مطرح است؛ یکی سد خرسان و دیگری سد ماندگان که هر دو در استان کهگیلویه و بویراحمد قرار دارند. میزان اعتراض ها نسبت به سد ماندگان بمراتب کمتر از سد خرسان است. در همان جلسه نیز سازمان محیط زیست صراحتاً اعلام نمود که از نظر زیست محیطی، پروژه ماندگان مخاطره جدی ندارد و مساله اصلی، بیش از جنس ملاحظات اجتماعی است نه فنی؛ یعنی مباحثی که درباره ی دنا و مسایل مشابه مطرح می شد، از منظر سازمان محیط زیست موضوعی حاد و غیرقابل حل تلقی نشده و قابل مدیریت است. بنظر می رسد چالش های اجتماعی نیز در راه حل شدن قرار دارد و جای نگرانی جدی نیست، اما اعتراض های استان کهگیلویه و بویراحمد بیشتر متوجه سد خرسان است؛ چونکه این سد پروژه ای بزرگ با حجمی حدود دو میلیارد مترمکعب است و چندین منطقه در محدوده آبگیری آن قرار می گیرند. در مقابل، ماندگان اساساً سد بزرگی محسوب نمی شود و بیشتر یک بند انحرافی بزرگ است و از منظر زیست محیطی نیز مخاطره قابل توجهی ندارد. از نظر منابع آب نیز منطقه از ظرفیت مناسبی برخوردار می باشد و حجمی که مقرر است منتقل شود، بحران آفرین نیست.نکته مهم آنست که آبی که در پروژه ماندگان پیش بینی شده، جزء سهم استان اصفهان از حوضه کارون است؛ سهمی که بیشتر از ۱۰ تا ۱۵ سال پیش میان استانهای درگیر در این حوضه تعیین شده است، ازاین رو ماندگان فراتر از سهم تعیین شده عمل نمی کند و در همان چارچوب قرار دارد. بنابراین نیز تخصیص آن در اسفند سال قبل در شورایعالی آب به تصویب رسید. وقتی مرجع تخصیص چنین مجوزی صادر می کند، بطور طبیعی ملاحظات فنی و حقوقی آن سنجیده شده است. به این دلیل، از منظر قانونی فرایندها طی شده و نگرانی جدی وجود ندارد، البته در پروژه های انتقال آب، مخالفت های اجتماعی امری طبیعی است و این مساله باید از طرف دستگاه های حاکمیتی مدیریت شود. هدف آنست که معضل کم آبی در فلات مرکزی برطرف شود. آبی که مقرر است از راه این پروژه ها منتقل شود، در حقیقت جایگزین برداشت ها و انتقال هایی است که در دهه های گذشته از استان خارج شده است.جمعیت اصفهان زمانی حدود یک تا دو میلیون نفر بود، اما امروز آب آشامیدنی بیشتر از پنج میلیون نفر به این حوضه وابسته است. هم اکنون، ذخیره سد زاینده رود کمتر از ۱۰۰ میلیون مترمکعب است، در صورتیکه ظرفیت آن حدود یک میلیارد و چهارصد میلیون مترمکعب است؛ یعنی تنها حدود یک چهاردهم ظرفیت آن آب دارد. طبیعتاً این وضعیت خود منشاء مسایل اجتماعی است. اگر پروژه های تأمین آب متوقف شود، مخالفت های اجتماعی در این سوی ماجرا نیز شکل خواهد گرفت، ازاین رو حاکمیت باید بتواند میان این مطالبات تعادل برقرار کند.مدیریت استان برای زاینده رود مجموعه ای از راهکار ها را دنبال می کند که هم مدیریت مصرف و هم مدیریت تأمین را شامل می شود. در عرصه تأمین، پروژه دریا، ماندگان و کوهرنگ همگی در دستور کارند. بر طبق گزارشی که وزارت نیرو منتشر نموده، ناترازی سالانه آب در حوضه زاینده رود نزدیک به یک میلیارد مترمکعب است. حتی اگر این دو یا سه پروژه اجرا شود، کمتر از نیمی از این کسری جبران خواهد شد و همچنان ناترازی باقی می ماند. بنابراین مدیریت استان بر اجرای هم زمان این پروژه ها تاکید دارد.پروژه انتقال آب از دریا، گرچه در اولویت بعد از ماندگان و کوهرنگ قرار می گیرد، اما مزیت مهم آن این است که عمدتا توسط صنایع اجرا می شود و وابستگی کمتری به بودجه دولت دارد. صنایع موظف اند آب مورد نیاز خودرا از منابع پایدار تأمین کنند و پایدارترین گزینه، آب دریاست؛ برای اینکه منبع جدیدی به چرخه تأمین افزوده می شود.در حال حاضر، ذوب آهن اصفهان همچنان از منابع موجود برداشت دارد، اما پالایشگاه اصفهان و فولاد مبارکه اصفهان به سوی استفاده از آب دریا حرکت کرده اند. این مسیر می تواند قسمتی از فشار بر زاینده رود را کم کند، هرچند حل کامل ناترازی، مستلزم اجرای مجموعه ای از اقدامات هم زمان در عرصه تأمین و مصرف است.افزایش بارش ها چه تاثیری بر وضعیت آب زاینده رود دارد و چه اقداماتی برای بهره برداری مؤثر از این منابع در دستور کار است؟طبیعتاً هرچه بارش بیشتر باشد، کمک کننده است، اما باید توجه داشت که مسئله، صرفا میزان بارندگی در سطح استان نیست. آن چه اهمیت دارد، بارش مؤثر در حوضه زاینده رود، بخصوص در سرشاخه هاست. در این حوزه، باید وضعیت بارندگی در مناطق بالادست، بخصوص ناحیه کوهرنگ را بررسی کرد.امسال در بالادست، نسبت به سال قبل حدود ۲۰ درصد افزایش بارش داشته ایم؛ هرچند هنوز نسبت به میانگین بلند مدت پایین تر هستیم. امیدواریم در اسفند و نیز در ماه های فروردین و اردیبهشت بارندگی های مؤثری داشته باشیم تا این عقب ماندگی جبران شود.در خود شهر اصفهان نیز میزان بارش نسبتاً مناسب بوده، اما عدد آن چندان بالا نیست. همان گونه که پیشتر عرض شد، وابستگی اصلی زاینده رود به سرشاخه هاست. با این وجود، هر میزان بارش در داخل استان نیز می تواند به تقویت سفره های آب زیرزمینی کمک کند؛ موضوعی که با عنایت به شرایط فعلی، اهمیت بسیار دارد. نبود بارندگی، چه در بالادست و چه در محدوده شهر اصفهان، مشکل را تشدید می کند. امیدواریم این روند ادامه یابد و شرایط بهبود پیدا کند.فرونشست در استان اصفهان چه دلایلی دارد و چه اقداماتی برای کنترل و مدیریت آن درنظر گرفته شده است؟دلیل اصلی فرونشست، برداشت های بی رویه از آب های زیرزمینی است؛ به بیانی دیگر، برداشت ها صورت می گیرد، اما منابع آب زیرزمینی به قدر لازم تأمین نمی گردد. اتفاقی که حالا در اصفهان رخ می دهد همین است: تعدادی چاه بدون مجوز و چاه های مجاز وجود دارند که قرار بود با جریان رودخانه زاینده رود تغذیه شوند تا برداشت ها ممکن باشد، اما حالا برداشت ها صورت می گیرد، اما تغذیه کافی صورت نمی گیرد.یکی از مشکلات مهم در مدیریت فرونشست، موازی کاری دستگاه های مختلف است. متولی مشخصی برای فرونشست در کشور وجود ندارد. سازمان آب منطقه ای و وزارت نیرو اقدامات خودرا انجام می دهند، مدیریت مصرف وزارت جهاد کشاورزی کارهایی دارد، مدیریت بحران استانداری اقداماتی انجام می دهد و سازمان زمین شناسی و سازمان نقشه برداری نیز در عرصه خود دخیل هستند. جمع بندی مجلس شورای اسلامی این بوده که اگر متولی واحدی برای فرونشست تعیین شود، خیلی از مشکلات حل خواهد شد، موازی کاری کاسته می شود و پیگیری ها منسجم تر خواهد شد.به همین دلیل، از دوره قبل، شورایعالی استان ها پیشنهادی برای قانون فرونشست عرضه کرده بود. این پیشنهاد شامل ۴۰ تا ۵۰ ماده و حدود ۱۰ تا ۲۰ صفحه بود. بعد از بررسی های مختلف در کمیسیون کشاورزی، نسخه نهائی قانون با محور تعیین متولی واحد برای فرونشست آماده شد و پیشنهاد شده که وزارت کشور این نقش را برعهده گیرد. این قانون حالا در کمیسیون کشاورزی تصویب شده و به معاونت قوانین رفته است و امیدواریم در نوبت صحن علنی مجلس قرار گیرد. تصویب این قانون موجب خواهد شد نقش و وظایف دستگاهها شفاف شود و بخش قابل توجهی از مشکلات فرونشست رفع گردد.در استان اصفهان، فرونشست یک معضل بسیار جدی است و راهکار اصلی آن، جریان داشتن آب زاینده رود است. در کنار آن، برخورد جدی با برداشت های بدون مجوز نیز ضروری می باشد. مجلس سال جاری در زمینه جرائم برداشت بدون مجوز و چاه های بدون مجوز جهش قیمتی تصویب کرده است تا در سرتاسر کشور نه فقط حوضه زاینده رود بهای تخلفات به اندازه ای باشد که برداشت بدون مجوز کم شود. این اقدام می تواند به کنترل برداشت ها کمک نماید.با این حال، حتی چاه های مجاز که هنوز برداشت از آنها صورت می گیرد، گاهی کنترل نمی شوند. یکی از تکالیف دولت و وزارت نیرو، بستن تدریجی چاه های غیرمجاز می باشد. متاسفانه پروسه بستن این چاه ها در کشور بسیار کند است؛ بخشی به سبب مخالفت های اجتماعی و بخشی به سبب پیچیدگی های اداری و قضایی است. گاهی دو سال طول می کشد تا یک چاه بدون مجوز مسدود شود. مجلس این مساله را در دستور کار دارد و در استان نیز پیگیری می شود تا پروسه تسهیل شود و دستگاه قضایی سریع تر ورود کند.مسائل اجتماعی نیز اهمیت دارد؛ خیلی از مردم می گویند تا حقابه آب سطحی آنها تأمین نشود، حاضر نیستند چاه بدون مجوز خودرا ببندند، ازاین رو نیاز است تعامل مؤثری میان دولت و مردم شکل بگیرد تا بتوان کنترل برداشت بدون مجوز و مدیریت پایدار منابع آب زیرزمینی را محقق کرد.آلودگی هوا در استان اصفهان چه عوامل اصلی دارد و چه اقدامات بین دستگاهی و قانونی برای کاهش آن و اجرای مؤثر قانون هوای پاک در دستور کار قرار گرفته است؟بحث آلودگی هوا و اجرای قانون هوای پاک، موضوعی بین دستگاهی است که متولی اصلی آن سازمان محیط زیست است. متاسفانه باید اظهار داشت که این سازمان ابزار و پشتوانه حقوقی کافی برای اجرای کامل وظایف خود ندارد. حتی اگر تشخیص دهد عامل آلاینده چیست، ابزار قانونی ضروری جهت برخورد با آن محدود است و در تعدادی موارد همکاری سایر دستگاه های دولتی نیز ضعیف است. به عنوان مثال، وزارت نفت در تأمین سوخت، وزارت نیرو در تأمین آب، وزارت صمت در اسقاط خودرو های فرسوده و شهرداری ها در تعدادی اقدامات مرتبط، گاهی تکالیف خودرا بطور کامل انجام نمی دهند.در مجلس شورای اسلامی چندین جلسه با کمیسیون های آب، کشاورزی و محیط زیست برگزار شد و ترک فعل ها در تعدادی دستگاهها شناسایی و به دستگاه قضایی معرفی گردید. با این وجود، نیاز است ابزارهای سازمان محیط زیست افزایش یابد تا بتواند وظایف قانونی خودرا به درستی انجام دهد و پیگیری های لازم صورت گیرد.در زمینه آلودگی هوا، یکی از مسایل مهم استان اصفهان، استفاده از مازوت است. قول داده شده بود که سال جاری پالایشگاه اصفهان مازوت کم سولفور تولید نماید، اما به سبب تأخیر این امر محقق نشد. وعده داده شده که سال آینده تولید مازوت کم سولفور در استان صورت گیرد تا آلایندگی نیروگاه ها در فصولی که گاز کافی وجود ندارد، کم شود، همینطور تغییر نیروگاه ها به سیستم سیکل ترکیبی در شهر اصفهان درحال پیگیری است که قسمتی از آن به تأمین منابع مالی بستگی دارد.عامل مهم دیگر خودرو ها هستند که بخش عمده آلودگی متحرک را ایجاد می کنند. خودرو های فرسوده یا دارای سوخت نامناسب، احتراق ناقص دارند و آلایندگی ایجاد می کنند. مجلس کوشیده با تسهیل واردات خودرو های کم مصرف و سالم و مشوق هایی برای اسقاط خودرو های فرسوده، قسمتی از مشکل را حل کند. طبق آخرین آمار، حدود ۲۰ میلیون خودروی واجد شرایط اسقاط داریم، در صورتیکه تولید داخلی خودرو های اسقاطی تنها یک میلیون و قانون جدید ۵۰۰ هزار دستگاه را پوشش می دهد، ازاین رو حجم بالایی از خودرو های آلاینده همچنان باقی می ماند.در حوزه صنایع آلاینده، بخصوص در شهر اصفهان، مانند ذوب آهن اصفهان، آلایندگی قابل توجهی وجود دارد. سازمان محیط زیست هر بار که شکایت می کند، با محدودیت های مالی و نیروی انسانی مواجه می شود و عملا کنترل آلودگی به درستی صورت نمی گیرد. این مساله از دغدغه های جدی نمایندگان است و اقدامات قانونی و پیگیری ها در سطح مجلس در حال انجام می باشد. مقرر است در هفته های آتی با حضور برخی وزرا و مقامات عالی کشور، درباره ی مواردی مانند ذوب آهن تصمیم گیری شود تا مشکل آلودگی در استان به شکل پایدار کم شود.وضعیت بناهای تاریخی و میراث فرهنگی اصفهان چطور ارزیابی می شود و چه اقدامات و هماهنگی های بین دستگاهی برای حفظ، ترمیم و بازسازی این آثار در دستور کار قرار گرفته است؟ما به شکل موردی تعدادی از بناهای تاریخی و میراث فرهنگی را که وضعیتشان بحرانی است، مورد پیگیری قرار داده ایم. خود من شخصاً حساسیت ویژه ای نسبت به این مساله دارم و روی آن جلسات مفصلی با سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و وزیر مربوطه برگزار کرده ام. تعدادی از مساجد مهم، مانند مسجد جامع و مسجد سید، به سبب فرونشست و تخریب های جدی، در وضعیت خطرناکی قرار دارند.در یک سال قبل بودجه هایی برای ترمیم و بازسازی این اماکن تخصیص یافته است، اما تحقق کامل آن نیازمند عزم ملی و همکاری دستگاه های مختلف است. متاسفانه در نگاه مدیریتی هم در استان و هم در سطح کشور، میراث فرهنگی به شکل جدی در اولویت قرار نمی گیرد، هرچند این بناها میراث چندصدساله و پرارزش ما هستند و هر صدمه ای به آنها می تواند حتی از منظر بین المللی برای کشور مساله ساز شود.ما فشار و پیگیری خودرا ادامه داده ایم. هفته ی پیش نیز بازدیدی میدانی از مسجد جامع داشتیم؛ دیوارها به سبب رطوبت لطمه دیده بودند و تیمی متشکل از سازمان میراث فرهنگی و مدیران شرکت آب و فاضلاب مستقر شد و اقدامات عملی شروع گردید.در بافت تاریخی، بخصوص بخش های جدید کشف شده و شهر زیرزمینی اطراف مسجد جامع، احتیاج به تعامل جدی بین دستگاهها وجود دارد. متاسفانه گاهی برخی شیطنت ها یا سوءتفاهم ها موجب تقابل بین دستگاهها می شود. یکی از کارهای ما ایجاد همگرایی و هماهنگی بین این نهادهاست تا اهمیت مبحث در تهران و برای مجموعه حاکمیت برجسته و امکان جذب اعتبار فراهم گردد. جلسات مشترک و عرضه مشکلات به نهادهای بالاتر در حال انجام می باشد تا هم هماهنگی بین دستگاهی ایجاد و هم منابع ضروری جهت حفظ این میراث پرارزش تأمین شود.به اجمال، نکته مهم آنست که آبی که در پروژه ماندگان پیش بینی شده، جزء سهم استان اصفهان از حوضه کارون است؛ سهمی که بیش از ۱۰ تا ۱۵ سال پیش میان استان های درگیر در این حوضه تعیین شده است، به این جهت ماندگان فراتر از سهم تعیین شده عمل نمی کند و در همان چارچوب قرار دارد. جمعیت اصفهان زمانی حدود یک تا دو میلیون نفر بود، اما امروز آب شرب بیش از پنج میلیون نفر به این حوضه وابسته است. الان، ذخیره سد زاینده رود کمتر از ۱۰۰ میلیون مترمکعب است، در صورتی که ظرفیت آن حدود یک میلیارد و چهارصد میلیون مترمکعب است؛ یعنی تنها حدود یک چهاردهم ظرفیت آن آب دارد. منبع: خرید و فروش حیوان خانگی 1404/12/03 14:41:42 5.0 / 5 6 تگهای خبر: آب , آلودگی , بارش , بارندگی این مطلب را می پسندید؟ (1) (0) X تازه ترین مطالب مرتبط اصلاح بخشنامه اسقاط خودرو های فرسوده روی میز دولت کنترل وزن و لاغری با روزه داری صحیح آسمان غبارآلود تهران تا پنجشنبه روند آلودگی هوا صعودی نیست نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۸ بعلاوه ۳